زبان مشترک

گریه ی تو ابروبه گریه انداخت

گریه ی توهزار تا رودخونه ساخت

توگریه کردی و همین ترانه

با گریه ی تو قافیه هاش وباخت

وقتی توگریه می کنی انگاری

تموم دنیا پر هق هق می شه

گریه نکن ای توبه کرده از عشق

با گریه ی تو سنگ هم عاشق می شه

لعنت به هر چی تورو به گریه انداخت

به هر چی که چشمات و بارونی کرد

به هر چی که پرنده چشمات و

از آسمون گرفت و زندونی کرد

وقتی تو گریه می کنی...گل نور

تو کوچه های شب بغل بغل نیست

شب از غم گریه ی تو می میره

با گریه ی تو...شب،شب غزل نیست

هم گریه قدیمی آشنا

گریه نکن همینه رسم دنیا

رسمش همینه که حالا گریه مون

زبون مشترک شده بین ما

گریه توغمگین ترین ترانه س

برای عابرای کوچه غم

ابرای خسته گریه شون می گیره

سر می ذارن وقتی رو شونه هم

اگه می خوای بغض هزار سالت و

برای این کویر خسته بشکن

اما بدون دل شنی ش می گیره

تن کویر ...یعنی دل خود من

نه تو کتابا خوندم و نه تو شعر

اما تویک شب ماه نو در میاد

موسیقی خنده هامون می پیچه

تا میدون شهری که می شه آزاد